XML

XML


XML مخفف عبارت “Extensible Markup Language” و به معنای ” زبان نشانه‌گذاری گسترش‌پذیر” است. این زبان راهکاری است که با نوشتن اسناد و داده ها به این زبان ، امکان جا به جا شدن این اسناد بین برنامه های مختلف را به آنها می‌دهد. این زبان به ظور معمول در وب مورد استفاده قرار میگیرد ، برای مثال از این زبان می‌توان برای انتقال داده ها از سرور اصلی به صفحه پیج استفاده کرد.


حتما تاکنون بارها برایتان پیش آمده است که پس از دانلود فایلی از اینترنت در قسمت نام فایل، پسوند xml به چشمتان  خورده باشد. XML یک قالب متنی ساده و بسیار انعطاف‌پذیر است که از SGML گرفته شده و در اصل برای پاسخ‌گویی به چالش‌های نشر الکترونیکی در مقیاس بزرگ طراحی شده است، اما علاوه بر آن به‌منظور تبادل طیف گسترده‌ای از داده‌ها در وب و جاهای دیگر نقش مهمی را ایفا می‌کند. در این مطلب بر آن شده‌ایم که در دالان‌های دنیای اینترنت چرخی بزنیم و از بین تمامی زبان‌های نشانه‌گذاری با زبان نشانه‌گذاری XML و ویژگی‌ها و قوانین موجود در آن بیشتر آشنا شویم.

XML چیست؟

XML مخفف عبارت “Extensible Markup Language” و به معنای ” زبان نشانه‌گذاری گسترش‌پذیر” است. فایل‌هایی که پسوند xml  را با خود یدک می‌کشند متشکل از متن‌های خالصی هستند که برچسب‌های سفارشی یا همان Tagها را در بر می‌گیرند و ویژگی آن سند یا فایل را مشخص می‌کنند.

این کد در واقع یک فرم رسمی از W3C یا همان کنسرسیوم جهانی وب است که کارکردی شبیه HTML دارد. شباهت آن‌ها در این است که هر دوی آن‌ها دارای نماد‌های نشانه‌گذاری هستند و فایل‌ها و نیز محتویات آن‌ها از طریق همین نمادهای نشانه‌گذاری  تعریف و توصیف می‌شود. اما می‌توان گفت که برتری XML نسبت به HTML  در این است که  کدهایی که پسوند html دارند فقط  توصیف‌کننده محتوای یک صفحه‌ی وب هستند که معمولا به شکل عکس و متن یافت می‌شوند و در واقع فقط نوع نمایش آن‌ها را توصیف می‌نمایند، این در حالی است که کدهای Xml گسترده‌تر هستند. در ادامه به بعضی از کاربردهای این کد اشاره می‌کنیم تا با گستردگی آن‌ها بهتر آشنا شوید.

نحوه‌ی کارکرد XML چگونه است؟

تصویر فوق نمونه‌ای از یک فایل XML را نشان می‌دهد. این زبان نشانه‌گذاری که از نوع متا است، به‌منظور استفاده در دنیای اینترنت توسعه یافته است. همچنین می‌توان از پیوند xml برای توضیح، توصیف و تعریف سایر زبان‌های نشانه‌گذاری استفاده نمود. شاید از قبل بدانید که SGML مادر تمامی زبان‌های نشانه‌گذاری است و XML در واقع نسخه‌ی ساده شده‌ای از این زبان است.

از آن‌جایی که یکی از قابلیت‌های مهم XML، قابل توسعه بودن آن است پس می‌توان نتیجه گرفت که کاربرها می‌توانند بلوک‌های سازنده و تگ‌های جدیدی را برای آن تعریف نمایند. بنابراین با افزودن بلوک‌های سازنده، کاربر قادر خواهد بود که XML را با نیازهایی که او را به سوی استفاده از اینترنت سوق داده‌اند، سازگار سازد.

نحوه‌ی کنترل داده‌ها توسط XML

با توجه به این که امروزه استفاده از XML بسیار گسترش یافته است، امروزه پسوند xml به منظورهای مختلفی همچون سازمان‌دهی، کنترل، مدیریت،  انتقال، ذخیره‌سازی و نیز نمایش داده‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. یکی دیگر از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این پسوند این است که با فایل‌های ایجاد شده توسط Microsoft Office و Google Docs سازگاری خوبی دارد. به‌طور ساده می‌توان گفت کار اصلی XML  تبدیل داده‌ها به فرمت متنی ساده است که این کار مستقل از  پلتفرم اجرایی صورت می‌گیرد و بدین ترتیب خروجی گرفتن از داده‌ها و تبدیل آن‌ها به فرمت‌های دیگر کار ساده‌ای خواهد بود.

تفاوت بین XML و HTML

XML و HTML هر یک با اهداف مختلفی طراحی شده‌اند، از جمله اینکه: XML ضمن تمرکز بر نوع داده، برای حمل داده طراحی شده است. این در حالی است که HTML ضمن تمرکز بر نحوه‌ی نمایش داده‌ها، برای نمایش داده‌ها طراحی شده است. از سوی دیگر، برچسب‌های XML مانند برچسب‌های HTML از پیش تعریف شده نیستند.

قوانین XML

از آنجا که که هدف XML بر ساده‌سازی داده‌ها استوار است، هر آن چه در XML و دنیای مربوط به آن وجود دارد بسیار ساده است و قوانین حاکم در این زبان نشانه‌گذاری نیز از این همین اصل پیروی می‌کنند. برای مثال، به تصویر زیر توجه کنید:

نمونه Xml

نمونه Xml

جز بیان ساده و نوشته‌های قابل فهم ویژگی دیگری در این عکس مشهود نیست. دنیای XML بر پایه‌ی سادگی بنا نهاده شده است و به خاطر داشته باشید که  تمامی تگ‌هایی که در محیط XML ایجاد شده‌اند دارای تگ‌های پایانی هستند.

از طرف دیگر، با توجه به اینکه در XML اولویت با حفظ آرایش و یکپارچگی محیط ظاهری است، یکی دیگر از قوانین حاکم بر آن،  این است که تمامی عناصر در محیط XML با حروف لاتین کوچک نوشته می‌شوند.

نحوه‌ی باز کردن یک فایل XML

از آنجا که کار XML ساده‌سازی فایل‌ها و تبدیل داده‌ها به فرمت متنی ساده است، فایل‌هایی را که پسوند xml دارند می‌توان با برنامه‌های گوناگونی باز کرد.

برای باز کردن یک فایل XML:

  1. ابتدا روی آن کلیک‌راست کنید.
  2. از منوی باز شده گزینه‌ی Open With را انتخاب کنید.
  3. برنامه‌ی مورد نظر را انتخاب کنید (این برنامه می‌تواند Notepad ویندوز، ++Notepad، سایر ویرایشگرهای متنی و یا هر یک از مرورگرهای موجود باشد).

در تصویر زیر نحوه‌ی باز کردن یک فایل با فرمت xml نشان داده شده است.

نمایش‌گرهای آنلاین گوناگونی در سطح اینترنت موجود هستند که از بین آن‌ها می‌توان به Code Beautify اشاره نمود. شما می‌توانید از این نمایشگرها نیز برای باز کردن فایل مورد نظر خود استفاده کنید.

برنامه‌هایی که فایل‌های XML را باز می‌کنند از گوناگونی بسیاری برخوردارند اما ++Notepad و همچنین نمایشگرهای اختصاصی Xml نسبت به سایر نمایشگرها دارای مزیتی هستند و آن این است که  تگ‌ها را به شکل رنگی نشان می‌دهند، بدین ترتیب تفکیک آن‌ها از هم آسان‌تر خواهد بود.

نتیجه گیری

همان‌طور که در این مقاله عنوان کردیم XML یک زبان نشانه‌گذاری قابل توسعه است که با هدف ساده‌سازی فایل‌ها و تبدیل داده‌ها به فرمت متنی ساده شکل گرفته است. شاید برخی اعتقاد داشته باشند که امروزه با روی کار آمدن پسوندی به نام JSON بسیاری از کارها قابل انجام است و نیاز کمتری به فایل‌هایی با پسوند XML خواهد بود و XML صلاحیت یک زبان برنامه‌نویسی را ندارد زیرا هیچ محاسبه یا الگوریتمی را انجام نمی‌دهد. در این محیط معمولاً یک فایل متنی ساده ذخیره می‌شود و توسط نرم‌افزار ویژه‌ای که توانایی تفسیر XML را دارد پردازش می‌شود، اما هنوز هم با وجود تمام این دیدگاه‌ها، این فرمت ساده و پرکاربرد جایگاه خودش را از دست نداده است و می‌تواند به‌عنوان یکی از کاربردی‌ترین  پسوند‌های فایل‌های اجرایی به حساب بیاید زیرا قدرت XML در سادگی آن است و همین ویژگی باعث می‌شود تا بتواند حجم زیادی از داده‌ها را گرفته و آن‌ها را در یک سند XML به‌صورت اطلاعات معناداری که ساختار یافته و سازمان‌دهی شده‌اند، با هم ادغام کند.

منابع: Tutorialspoint | Faradars | anzalweb

من رسانا ، کارشناس تولید محتوا در می چند هستم. از ابتدای همکاریم با می چند تصمیم داشتم که کار های متفاوتی رو رقم بزنم و امیدوارم من رو با فعالیت ها و مقالاتم دنبال کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 + پنج =